Ik heb dus echt heel lang gedacht dat verbinding maken met de onzichtbare wereld niet voor mij is weggelegd. Ik geloofde er wel in, en zag hoe anderen van alles konden voelen en zien. Tot het moment dat ik losliet hoe ik ‘dacht’ dat het moest zijn. Ik liet het bord voor mijn kop zakken en er ging een wereld voor mij open. Nu heb ik er mijn werk van gemaakt..
Honk 1
Elk jaar rond deze periode, in de herfst, richting het donker en mijn verjaardag, kom ik op het moment dat ik de wens voel om mij te verbinden met mijn familielijn, mijn roots, mijn voorouders. The place where I belong.
En steeds miste ik een stukje waardoor ik niet verder kwam. Verloren tussen waar ik vandaan kom en waar ik ben geboren, een gebroken connectie met mijn roots. Ik weet weinig over mijn familiegeschiedenis en vind het lastig om er met mijn ouders over te praten.
Het voelde alsof ik telkens vast kwam te zitten bij ‘honk 1’. Dat ik eerst alle competenties moest behalen voordat ik verder mocht.
Honk 2
Dit jaar dacht ik: het is toch onzin, dat als ik mij kan verbinden met gidsen uit allerlei dimensies en overleden dierbaren van andere mensen, ik niet kan verbinden met mijn eigen voorouders. Die voortleven in mijn bloed?
De eigen~wijsheid die ik heb opgedaan dit jaar, zorgde ervoor dat ik het anders ging aanpakken. Ik liet alles waar ik tegenaan liep even voor wat het was, stapte voorbij honk 1 en begon bij de volgende.
Met een volledig open blik reisde ik langs de rode draad die mijn oma mij liet zien. Zonder de restricties die ik eerder voelde, ging er opnieuw een wereld voor mij open. Inmiddels heb ik al vele moeders uit mijn lijn mogen ontmoeten. Ieder met hun eigen verhaal en boodschap die ik mag uitdragen. Wat ik heb geleerd is dat zij er zijn. En dat ik mij alleen maar hoef open te stellen voor hen.
Ik kom terug bij honk 1 wanneer ik er klaar voor ben. Ik geloof niet dat dit een lineair verhaal hoeft te zijn.
44
Vandaag is de laatste dag dat ik 44 ben. In het Chinees staat de 4 ook wel voor de dood. Ik zie de dood als een transitie. Dit jaar was ook echt een enorme transitiefase voor mij geweest. Het jaar dat ik het ouder worden accepteerde, waarin ik mij voel vervagen maar tevens krachtiger ben dan ooit.
Begeleid door de wilde moeder, (de moeder het allerverste in mijn lijn) maakte ik de serie Within blood, bones and branches. Het zijn ontwerpen die je laten voelen dat alles in verbinding staat. Jij, en alles wat je in je bloed en botten bij je draagt, dat verweeft met de natuur om je heen. Hier en door alle tijden.
Een aantal ontwerpen hebben inmiddels al een mooi thuis gevonden. De ceremoniële tattoos uit deze serie worden in afstemming met jou en je verhaal gezet.
Mijn reis langs de rode draad stopt overigens niet hier. De voormoeders hebben veel te vertellen en uit hun verhalen zijn al nieuwe ontwerpen en een nieuwe ceremonie voortgekomen.
45
Morgen ben ik jarig! Tijd voor weer een volgend hoofdstuk. Ik voel heel duidelijk dat ik de verhalen van mijn voormoeders mag voortzetten. Dat voelt enerzijds spannend en gek, want dit is het stuk wat ik juist altijd links heb laten liggen. Maar ook kloppend: ik heb mijn rode draad gevonden en laat deze niet meer los.
Herken je jezelf in mijn verhaal? Dan heb ik iets heel leuks voor je!
Om mijn verjaardag te vieren geef ik 1 Rode Draad sessie weg.
We volgen jouw rode draad en geven de voorouders ruimte voor hun verhaal. De ervaring geef ik vorm in een ontwerp dat je herinnert aan jouw verbinding met jouw familielijn. We kunnen er die dag voor kiezen om dit ook als tattoo in de huid vast te leggen.
Wil jij met mij de eerste Rode Draad ceremonie aangaan? Ik plaats morgen op Instagram de post met give-away.
Doe je mee?
