Ik bereid me niet voor.. Over intuïtief en in het moment werken.
Bij mijn eerste tattoo ceremonies, zo’n drie jaar terug, wilde ik alles tot in de puntjes geregeld hebben. De setting, dagplanning, muziek, alles.
Hoe meer ik ging nadenken over de invulling, hoe onzekerder ik alleen maar werd. Want zodra ik ga twijfelen en mijzelf vergelijken met anderen, is het nooit goed genoeg.
Uit een soort impulsieve tegenreactie op de stress die ik ervaarde, maakte ik de keuze om volledig intuïtief te gaan werken. Onder druk heb ik altijd de beste ideeën. Jump or die.
Ergens wist ik dat ik op mijn intuïtie en mijn kennis kon vertrouwen. Met de intentie om elk moment te nemen zoals het is, had ik alleen de ochtend even paniek, in plaats van twee weken lang kwelling.
Die paniek voelt alsof de grond onder mijn voeten verdwijnt. Gelukkig heb ik hier een hele toolbox vol met oefeningen voor. Mijn favoriet? Embodied movement. Al dansend met mijn monsters kom ik weer terug bij mijzelf.
Vele tattoo ceremonies later is deze werkwijze mijn houvast geworden. Ik laat me niet meer uit het veld slaan door dingen die vlak voor een ceremoniedag misgaan. Soms wordt er een planning omgegooid, heb ik niet geslapen of net ruzie gemaakt. Zelfs als ik tijdens de sessie even uit verbinding schiet, weet ik hoe terug te komen.
Ik weet dat ik aanwezig kan zijn wanneer het nodig is. En als ik er ben, ja.. dan ben ik er echt. With all I got.
Ik heb geen vaste dagindeling voor de tattoo ceremonie. Er zijn een aantal onderdelen die vaak terugkomen, maar ze staan niet vast. Van klanten hoor ik vaak dat ze zich goed hadden willen voorbereiden, maar dat het door omstandigheden helaas niet is gelukt.
Dat is helemaal ok, I’ll meet you where you are.
Vlak voor de ceremonie maak ik schoon, stem ik mij af en zet ik op gevoel het altaar klaar. Ik begin met gezonde spanning. Want ik heb vaak geen idee wat de dag gaat brengen.
Maar eerlijk, dat weten we eigenlijk nooit toch?
