Movement memo’s
Dance like nobody’s watching, zeggen ze. Maar in plaats van vrijheid voel ik dat ik verdwijn. De blik die mij ooit liet verdwijnen, was de blik geworden die mij liet verschijnen.
Dance like nobody’s watching, zeggen ze. Maar in plaats van vrijheid voel ik dat ik verdwijn. De blik die mij ooit liet verdwijnen, was de blik geworden die mij liet verschijnen.
Vanochtend werd ik wakker met een gedachte die vaker door mijn hoofd spookt: wie ben ik, als ik mijn boeken in de kast laat staan, mijn tools niet gebruik, mijn studio niet heb ingericht? Dan is er alleen… ik. Durf ik met jou in gesprek, als deze versie van mijzelf?
Toen viel er opeens een kwartje. Ik ging weer zitten voor een korte telekinesis practice. Ditmaal liet ik mij zakken in dat gevoel van “alles komt sowieso goed” en de folie draaide moeiteloos in de richting die ik wilde. Het vertrouwen dat het goed komt, ook al heb ik nog geen idee hoe. Dat was precies de sweet spot van focus, zonder het te dwingen.
Reversed engineering van een spirituele ervaring: eerst het einde ervaren, en daarna het spel tot in de pixels willen uitpluizen.
Eerst diep wortelen, dan hoog reiken zou logischer zijn geweest. Maar bij mij was het dus andersom.
In mijn diepste donker was ik niet bang voor de monsters. Mijn grootste angst was het moment van niet meer hier zijn, maar ook nog niet daar.
De wilde vrouw, volledig in haar kracht en één met de natuur. Soms voel ik haar heel sterk maar vaak lijkt het gat tussen wie ik normaal ben en dit beeld niet te overbruggen. Over in en uit verbinding zijn, en hoe aanwezigheid belangrijker is dan performance.
Van het zoeken voorbij de sterren naar het afdalen in mijn binnenwereld. Deze winter verschoof er iets fundamenteels in mijn werk: ik bewoog van orakel naar gids en leerde op mijn eigen manier werken met voorouderlijke wijsheid. Within My Bones is de naam voor wat altijd al door mijn werk stroomde – nu eindelijk uitgesproken en vormgegeven
Na 4 jaar neem ik afscheid van de Soul Code Reading, het aanbod waar alles mee begon. Vorig jaar tijdens een stille winterperiode transformeerde mijn werk van channelen naar co-creatie, van orakel naar gids. Nu maak ik opnieuw ruimte voor iets nieuws, ditmaal met vertrouwen en mijn wortels stevig in de grond.
“Tetris teaches me that when I try to fit in, I disappear.” Dit verhaal gaat over het moment dat ik stopte met passen en begon met herinneren. Over voorouders, dans, en het terugvinden van je eigen waarheid.
Op mijn 45e verjaardag deel ik mijn transformatie: hoe ik mijn rode draad vond en de voormoeders ontmoette. Een verhaal over loslaten, familielijn en spirituele groei. Met een winactie voor mijn nieuwe Rode Draad ceremonie.