Tijdens het dansen vandaag voelde ik het ineens: Ik adem in ~ het verlangen om ergens naar toe te bewegen. Adem uit ~ om het weer los te laten en het toe te staan.
Niet bang voor monsters
In mijn diepste donker was ik niet bang voor de monsters. Mijn grootste angst was het moment van niet meer hier zijn, maar ook nog niet daar.
The inbetween. Een plek waar ik niet wilde zijn, maar ook niet vandaan durfde.
Het weefde zich als een rode draad door mijn leven. Het zweven tussen werelden. Geen plek waar ik echt thuis hoor. Niet weten waar ik naar toe wil. Een plek waar ik als een kameleon begon aan te passen aan wat het meest aan mij trok.
Los en vast
Hoe meer ik mezelf aanpaste, hoe verder ik afdreef van wie ik was. Ik raakte mijn roots kwijt. Niet alleen mijn culturele afkomst, maar ook mijn essentie, mijn innerlijke kompas.
Totdat ik besefte: juist door los te laten van wat ik dacht te moeten zijn, kon ik wortelen in wie ik ben. Door te stoppen met zoeken buiten mezelf, kwam ik weer thuis.
Ik durfde los te laten. Ik durfde er te zijn. En begon comfortabel te worden in een gebied dat eigenlijk niet bestaat. Mijn nieuwsgierigheid naar het onbekende overwon mijn angst ervoor.
Van angst naar kracht
Toen ik door deze liminale ruimte leerde te dansen, werd the inbetween mijn krachtplek: het drempelgebied waar mijn innerlijke reis begint en waar mijn werk tot uiting komt. De ruimte tussen zoeken en weten, wat is geweest en wat er zich aandient. Tussen de naald die de huid raakt, en de inkt die zich permanent in de huid nestelt.
Ik leef tussen de paradoxen. Tussen verlangen en stilte. Tussen vasthouden en loslaten. Tussen worden en zijn.
Deze beweging voel ik dagelijks. Wanneer ik te veel mijn best doe, stopt de flow. Als ik ontspan stroomt het weer, al moet ik ook oppassen dat ik niet verdwijn in de stilte. De kunst is hiertussen te blijven dansen. Het ritme van mijn eigen ademhaling te voelen en mijn lichaam te laten spreken.
To know how to dance
the inbetween,
is to dwell
within paradoxes.
Breathing in desire,
breathing out stillness.
Dance the inbetween,
flow through life.
Hoofd naar lijf
Tijdens mijn ceremonie komt het embodied movement ritueel nadat we met het hoofd en de gedachten hebben gewerkt. Hier wordt inzicht ervaring. Het lijf leert wat het hoofd heeft begrepen.
Ik leer je niet om een oplossing te vinden voor de situatie waar je je in bevindt. Ik laat je zien hoe je erin kunt bewegen. Hoe je comfortabel kunt worden in het ongemak van dat het er beide kan zijn. In plaats van geruststelling te vinden in het een of het ander.
Misschien herken je iets in dit verhaal. Misschien voel je ook een inbetween waarin je leeft. Een spanning tussen wie je was en wie je wordt.
Op mijn vernieuwde About pagina lees je meer over mijn reis van zoeken naar herinneren. En in deze blog (over tarot) lees je meer over hoe ik met het hoofd werk.
Als je nieuwsgierig bent naar een ceremonie met mij, of als je je eigen ervaring wilt delen, ik vind het altijd leuk om van je te horen!
